Trüf mantarları, dişi domuzları çeken feromon benzeri bir koku yayar. Bu koku sayesinde domuzlar trüfün yerini kolayca bulur.
Trüf mantarı avında domuzların tercih edilmesi aslında tamamen doğanın bir koku şakasına dayanır. Toprak altındaki olgunlaşan trüf mantarları, erkek domuzların salgıladığı bir hormonla neredeyse aynı kokuyu yayar. Bu kokuyu alan dişi domuz, bir eş bulduğunu sanarak büyük bir hevesle yeri kazmaya başlar.
Ancak bu heyecanlı arayış, hasat sırasında işleri zorlaştırır. Domuz, ulaştığı o değerli parçayı aşkın bir ödülü olarak gördüğü için hemen mideye indirmek ister. Binlerce dolarlık mantarı domuzun ağzından kurtarmak gerçek bir mücadeleye dönüşür, üstelik domuz kazı yaparken toprağa ve köklere de zarar verir.
Bu yüzden günümüzde trüf avcıları artık domuz yerine eğitimli köpekleri tercih ediyor. Köpekler mantarı yemekle ilgilenmedikleri için hem hazine zarar görmüyor hem de hasat çok daha kontrollü yapılıyor. Artık ormanlarda domuzların o hırslı kazıları yerine köpeklerin sakin takibi öne çıkıyor.